I Believe In The Holy Spirit

J.F.H. VanderBom. Trowel & Sword, (De Kleine Krant), May 1974

Preamble: For nearly thirty years the “Kleine Krant” (Little Paper) was part of Trowel & Sword, catering for readers more comfortable with the Dutch Language. While many have passed into glory we recognise that there may still be readers who would love to read articles in their native language. So every four to six weeks we hope to publishing an article written in Dutch, complete with an English translation. To ensure accuracy, Mrs. Henriet Vanderstoep has agreed to proofread each translation to ensure it is faithful to the original article. We are grateful to Henriet for her willingness to become a part of our team.

Whether we continue with this format will depend largely on its popularity. Therefore, if you, our readers, would like us reprint more articles in Dutch, with an English translation, please “like” this post or better still, write a reply in the comments section. We would also ask that you spread the word, particularly to our Dutch speaking members who would love to read some of the old articles in their native language.

Ik Geloof In De Heilige Geest

De Heilige Geest is de grote Getuige van God. Voor velen is God geen werkelijkheid. Ook als ze het nog eens over Hem hebben, dan is Hij voor hen een vaag begrip, een idee verweg en onwerkelijk.

En Jezus is voor velen een persoon, die weleens voor vele eeuwen geleden, ergens in Palestina geleefd moet hebben, en die wel een bijzonder en goed mens geweest moet zijn,— maar niet de NU-Levende in heerlijkheid. Waar de Heilige Geest komt, wordt dat alles anders. “Hij zal Mij verheerlijken”, heeft Jezus tot Zijn discipelen gezegd, “want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen….” (Johannes 16:14). Dat is dus Zijn werk: getuigen van Jezus Christus, als de Zoon van de Vader; spreken van God zoals Hij Zich openbaart in de Heiland. Hij getuigt in de Bijbel, want de Bijbel is Zijn boek. Hij overtuigt ons dat dit Woord de waarheid is, en Jezus werkelijk de van God Gezondene. Hij daalt in ons hart in, om dat gesloten hart te openen en ontvankelijk te maken voor de werkelijkheid van God. Ja, dan gaan wij God zien, in Jezus Christus, Zijn Zoon. Hij gaat uit van de Vader en de Zoon, zegt de belijdenis van Nicea. Hij is eên in wezen met de Vader en de Zoon, Zelf waarachtig God. Waar de Heilige Geest komt, daar komt God.

Dit is het eerste, wat Zijn komst in u bewerkt: God wordt werkelijkheid voor u. U gelooft dat Hij er is. En dat Hij zó is als de Bijbel het zegt: heilig en rechtvaardig; uw God, met Wie gu te maken hebt en te maken zult krijgen! Dan ziet u opeens ook de grote afstand tussen God en u: een onoverbrugbare kloof. Alleen wie God ziet, ziet de werkelijkheid over zichzelf. Hij, voor wie God een werkelijkheid wordt, krijgt de waarheid over zichzelf te zien, te horen‚en dat betekent een doods-schrik ….. ! Zoals die tollenaar, die naar de tempel ging. Waarom ging hij? Hij móest! Want nergens anders kon hij meer rust of vrede vinden. Maar daar, in het heilig huis van de heilige God valt het op hem: Gód is hier. . . Maar hoe zal hij Gods heiligheid verdragen? Hij zal onder Gods ogen bezwijken. En hij durft zijn ogen niet opslaan naar dat Heilige der Heiligen. Hij slaat zichzelf .. op de borst: 0 God, wees mij, een zondaar‚ genadig! 

Dat is het eerste werk van de Heilige Geest in ons hart. Hij overtuigt ons van zonde, van de radikaal—verkeerde richting van ons leven, van onze opstand tegen God. Ja, Hij maakt God werkelijkheid voor u. En zó alleen — dat is het tweede, maar het komt soms vlak tegelijkertijd in ons leven — zo wordt Jezus werkelijk de Christus, de Verlosser, de liefdevolle Heiland. Door mijn angsten en tranen heen zie ik opeens Zijn lichtende, nodigende gestalte. Ik zie het kruis. Ik zie het Hoofd, bedekt met mijn vuile zonden. Nee, dan is Hij voor u niet meer alleen een geschiedkundig persoon, die vóór negentien eeuwen daar ergens in Palestina moet hebben geleefd. Hij treedt uit de Bijbel op u toe, in de veroverende, levende werkelijkheid van Zijn leven en sterven, Zijn kruis en opstanding. U ziet de Vader in Hem. God Zelf over u bewogen. God, die in liefde Zijn eigen Zoon voor u gaf. En ook dit is van de Heilige Geest. Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon voor ons gegeven heeft. Maar na het Kruis begint een volgend hoofdstuk. Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn Heilige Geest heeft uitgestort. De Geest Die ogen en harten opent. De Geest die mij leert om Jezus aan te grijpen en in Hem te geloven. Hij leert mij bidden, pleiten op de beloften, waar Gods Woord zo vol mee staat.

De Geest leert mij bidden en danken. Want Hij verzekert mij uit Gods eigen Woord dat God geen bidder afwijst, en dat Jezus aan zondaren genade schenken wil. Ja, dat is pas bidden, dat roepen tot de levende God, dat zoeken van Zijn aangezicht, dat u—beroepen op wat de Here Zelf heeft gezegd, dat grijpen naar de toegestoken hand van Jezus. Niemand kan zeggen: Jezus is Heer —, dán door de Heilige Geest! (l Corinthiers 12:3).

Zo komt al sterker vertrouwen in u, dat God hoort, ook u aanhoort en aanneemt als Zijn kind. U ziet de Vader in de Zoon, en durft vrijmoedig te bidden, en te aanbidden: Abba, mijn Vader! (Romeinen 8:15).

Schatrijk en gelukkig is hij die belijden mag: ik geloof in de Heilige Geest. Ik geloof maar niet alleen dat Hij bestaat. Ik werd Zijn werking gewaar. De Bijbel spreekt mij toe. Nu luister ik naar het Woord als naar het Woord van de levende God: Christus’ gestalte licht er in, Hij glanst me toe, en ik ontmoet in Hem de Vader! Zo weet een arme zondaar zich een kind van God, en is blij en getroost in tijd en eeuwigheid. Daarom heet de Heilige Geest de Trooster. Dit is onze droefheid, onze bewuste ellende of onze onbegrepen onbevredigdheid, dat wij mensen GOD verloren hebben. Wij missen iets; neen, alles. Want wij missen GOD. Vandaar het besef van bange verscheurdheid, van eindeloze leegheid, van volkomen verveling. Vandaar het heimwee van ons hart. Die diepste nood komt voort uit onze diepste zonde: wij missen God, omdat wij Hem moedwillig losgelaten hebben.

De Heilige Geest troost ons door in het Evangelie te getuigen van Christus en Zijn verzoening, en zo leidt Hij ons weer tot God. Zo maakt Hij ons bang en onrustig, om straks ons heimwee te stillen, als wij worden thuisgebracht bij de Vader! Hebben wij de Heilige Geest ontvangen? Die vraag maakt velen schichtig en onrustig. Sommigen zeggen, het is onbetamelijk om deze vraag te stellen. En toch is deze vraag de levens—vraag. Maar voor de christen moest dit zijn een vraag naar de bekende weg: Hebt ge de Heilige Geest ontvangen? Nee? Kent gij, kent gij Jezus dan niet? Die om ons te redden de hemel verliet? En zovelen die Hem aangenomen hebben, die in Jezus geloven, komen door Hem tot de vreugde van het Vaderhuis. En al deze vreugde is van de Heilige Geest.

”Bid; en ge zult Hem ontvangen”, zegt Jezus. “Want, indien u, hoewel u slecht bent, goede gaven weet te geven aan uw kinderen, hoeveel te meer zal uw Vader in de hemel de Heilige Geest geven aan hen, die er Hem om bidden.”

Vervul ons hart, o Heilige Geest,  opdat wij allen onbevreesd 

Vervul ons hart, o Heilige Geest, 
opdat wij allen onbevreesd
getuigen zijn van Christus' werk
dat Hij gedaan heeft voor Zijn Kerk.

Gij zijt de Trooster die ons leidt,
de gave, ons door God bereid, 
de bron waaruit het leven vloeit,
het vuur, dat heel ons hart doorgloeit.

Uw overvloed van hemels licht
bestrale ons aller aangezicht;
een bruiloftsfeest is ons bereid
aan't einde van den levensstrijd.

Breng al Gods kinderen tesaarn
en maak ons tot Gods lof bekwaam,
opdat in 's werelds wijd gebied
altoos weerklinke 't jubellied:
Halleluja! Looft God den Heer!
Looft God den Heer! Halleluja!

VANDERBOM

I Believe In The Holy Sprirt

 The Holy Spirit is the great Witness of God. For many, God is not a reality. Even if they do believe in Him, He is a vague concept for them, an idea far away and unreal. 

For many people, Jesus  is a person who must have lived somewhere in Palestine many centuries ago, and who must have been a special and good person, – but not the NOW-Living One in glory. 

Where the Holy Spirit comes, all that changes. 

“He will glorify Me”, Jesus said to His disciples, “for He will take of Mine and declare it to you….” (John 16). That is His work: to bear witness to Jesus Christ, as the Son of the Father; to speak of God as He reveals Himself in the Saviour. 

He bears witness in the Bible, because the Bible is His book. He convinces us that this Word is the truth, and that Jesus is truly the One sent by God. He descends into our heart, to open that closed heart and make it receptive to the reality of God. Yes, then we will see God, in Jesus Christ, His Son. 

He proceeds from the Father and the Son, says the Nicene Creed. He is one in essence with the Father and the Son, Himself truly God. Where the Holy Spirit comes, there comes God. 

This is the first thing His coming does in you: God becomes reality for you. You believe that He is there. And that He is as the Bible says: holy and righteous; your God, with Whom you have to deal, and will have to deal! 

Then you suddenly see the great distance between God and you: an unbridgeable gulf. Only those who see God see the reality about themselves. He, for whom God becomes a reality, gets to see and hear the truth about himself, and that means a death-fright ….. ! Like that tax collector, who went to the temple. Why did he go? He had to! For nowhere else could he find more rest or peace. But there, in the holy house of the holy God, it strikes him: God is here. . . But how shall he endure God’s holiness? He shall succumb under God’s eyes. And he dare not lift up his eyes to that Holy of holies. He beats himself .. on the breast: O God, be merciful to me, a sinner! 

That is the first work of the Holy Spirit in our hearts. He convinces us of sin, of the radically wrong direction of our lives, of our rebellion against God. Yes, He makes God real for you. 

And only in this way — that is the second, but it sometimes comes into our lives at the same time — that is how Jesus truly becomes the Christ, the Redeemer, the loving Saviour. Through my fears and tears I suddenly see His shining, inviting figure. I see the cross. I see the Head, covered with my filthy sins. No, then He is no longer just a historical person for you, who must have lived somewhere in Palestine nineteen centuries ago. He steps out of the Bible towards you, into the conquering, living reality of His life and death, His cross and resurrection. You see the Father in Him. God Himself moved by you. God, who in love gave up His own Son for you. 

And this too is of the Holy Spirit. God so loved the world, that He gave up His only begotten Son for us. But after the Cross, a new chapter begins. God so loved the world, that He poured out His Holy Spirit. The Spirit Who opens eyes and hearts. The Spirit Who teaches me to seize Jesus and believe in Him. He teaches me to pray, to plead the promises, of which God’s Word is so full. 

The Spirit teaches me to pray and to give thanks. For He assures me from God’s own Word that God rejects no supplicant, and that Jesus wants to grant grace to sinners. Yes, that is praying, that calling to the living God, that seeking His face, that you—calling on what the Lord Himself has said, that grasping at the outstretched hand of Jesus. No one can say: Jesus is Lord—except by the Holy Spirit! (1 Corinthians 12:3). 

In this way, there will be an ever stronger trust in you, that God hears, also hears you and accepts you as His child. You see the Father in the Son, and dare to pray boldly, and to worship: Abba, my Father! (Romans 8:15). 

Fantastically rich and happy is he who may confess: I believe in the Holy Spirit. I do not only believe that He exists. I became aware of His working. The Bible speaks to me. Now I listen to the Word as to the Word of the living God: Christ’s figure shines in it, He shines to me, and I meet the Father in Him! Thus a poor sinner knows himself to be a child of God, and is happy and comforted in time and eternity. Therefore the Holy Spirit is called the Comforter. 

This is our sorrow, our conscious misery or our misunderstood dissatisfaction, that we humans have lost GOD. We miss something; no, everything. For we miss GOD.

Hence the sense of fearful separation, of endless emptiness, of complete boredom. Hence the homesickness of our heart. 

That deepest need arises from our deepest sin: we miss God, because we have wilfully let Him go. 

The Holy Spirit comforts us by testifying in the Gospel of Christ and His reconciliation, and thus He leads us back to God. Thus He makes us afraid and restless, in order to still our homesickness later, when we are brought home to the Father! 

Have we received the Holy Spirit? 

That question makes many of us nervous and restless. Some say, it is unseemly to ask this question.

 And yet this question is the question of life. But for the Christian this should be a question along the well-known path: Have you received the Holy Spirit? No? Do you know, do you not know Jesus? Who left heaven to save us? And as many as have accepted Him, who believe in Jesus, come through Him to the joy of the Father’s house. And all this joy is of the Holy Spirit. 

“Ask, and you will receive,” says Jesus. “For if you, being evil, know how to give good gifts to your children, how much more will your heavenly Father give the Holy Spirit to those who ask Him.

"Fill our hearts, O Holy Spirit,
That we may all be fearless
Witnesses of Christ's work
That He has done for His Church.

You are the Comforter who guides us,
The gift prepared for us by God,
The source from which life flows,
The fire that glows in all our hearts.

Your abundance of heavenly light
Shines upon our faces;
A wedding feast is prepared for us
At the end of life's struggle.

Bring all God's children together
And make us capable of God's praise,
So that in the wide world 
The song of joy may always resound:
Hallelujah! Praise the Lord God!
Praise the Lord God! Hallelujah!

VANDERBOM